36. การปฏิบัติตนในสังคม

          การที่จะได้มีโอกาสเกิดเป็นคนนี้แสนยากนัก เมื่อบัดนี้ได้เกิดเป็นคนแล้ว นับว่าเป็นเรื่องโชคดียิ่ง ควรที่จะรักและหวงแหนความโชคดีนี้ไว้ ไม่ปล่อยให้กาลเวลาอันมีค่าล่วงไปโดยเปล่าประโยชน์ มิฉะนั้นการได้เกิดเป็นคนครั้งนี้ก็จักสูญเปล่า โดยไม่ได้ทำคุณประโยชน์อะไรแก่สังคม

          ดังนั้นเมื่อขณะเยาว์วัย ก็ต้องเข้าศึกษาหาวิชาความรู้จากโรงเรียนเคารพครูบาอาจารย์ ขยันเล่าเรียน เมื่อจบการศึกษาจะได้เป็นผู้มีความรู้ความสามารถ เมื่อยู่ในสังคมไม่ว่าจะประกอบอาชีพรับราชการ เกษตรกรรรม อุตสาหกรรม การพาณิชย์ ควรรักษาคุณธรรมของสังคม ยึดมั่นในความซื่อสัตย์สุจริต การติดต่อคบค้าสมาคมกับผู้คนต้องมีมารยาทอ่อนน้อมถ่อมตนมีคุณธรรม ไม่กระทำผิดกฎหมายบ้านเมือง เมตตาอารีต่อเด็กและคนชรา รักชาติบ้านเมือง ทำคนเป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม เมื่ออยู่ในครอบครัวก็กตัญญูต่อบิดามารดา พี่น้องสามัคคี สามีภรรยารักใคร่ปรองดอง อบรมบุตรธิดาให้เป็นคนดี หมั่นสำรวจตรวจตราตนเองบ่อย ๆ ว่าเป็นซื่อสัตย์สุจริตไหม? เป็นคนเชื่อถือได้ไหม? เหล่านี้คือวิธีที่จำต้องประพฤติปฏิบัติตนในสังคมซึ่งจำแนกเป็น ข้าราชการ เกษตรกร อุตสาหกร พ่อค้า

          ข้าราชการ คือ พนักงานเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานของรัฐ อาทิ ครูอาจารย์ แพทย์ เป็นต้น

1. ผู้เป็นข้าราชการ มีหน้าที่บริการรับใช้รัฐและประชาชน ต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เที่ยงธรรม ไม่ละเมิดกฎหมายเสียเอง ไม่ทุจริตคอรัปชั่น รักประชาชน บริการประชาชน ปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ ไม่เจ้าเล่ห์เพทุบาย

2. ผู้เป็นครูอาจารย์ ต้องมีคุณธรรม มีอุปนิสัยและความประพฤติดี รักษาเกียรติภูมิอันสูงส่งของสถาบัน ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้แก่นักเรียนอย่างได้ผล พร้อมทั้งปลูกฝังคุณธรรมจรรยาแก่นักเรียน รักษากฎระเบียบวินัยไม่นอกลู่นอกทาง จึงจะเป็นครูอาจารย์ที่ดี

3. ผู้เป็นแพทย์ มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบชีวิตคนไข้ มีศิลปวิชาในการบำบัดรักษาคนไข้ให้หายจากความเจ็บป่วย ฉะนั้นจึงต้องรักษาจรรยาบรรณแพทย์ อย่าได้เห็นชีวิตคนไร้ค่า จักต้องบำบัดรักษาผู้เจ็บป่วยอย่างสุดความสามารถ อย่าได้คิดค่ารักษาแพงเกินไป หากคนไข้เป็นผู้ยากไร้ อย่าได้ปฏิเสธการรักษา ควรให้การบำบัดรักษาฟรี จึงจะไม่ขาดจรรยาบรรณแพทย์

          เกษตรกร คือ ผู้ทำเกษตรกรรม อันมีเจ้าของที่นา ชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ เป็นต้น

1. เจ้าของที่นาและชาวนาต้องสามัคคีปรองดองกัน อย่าให้เกิดกรณีพิพาท

2. สมาชิกในครอบครัวชาวนา ต้องร่วมแรงร่วมใจทำนาอย่างแข็งขันควรใช้ทุกพื้นที่นาให้เกิดประโยชน์ เมื่อถึงฤดูทำนา การไถหว่าน รดน้ำ พรวนดิน กำจัดวัชพืช การเก็บเกี่ยว ฯลฯ อย่าได้เกียจคร้าน จึงจะเก็บเกี่ยวได้ผลอย่างเต็มที่

          อุตสาหกร คือ ผู้ประกอบอุตสาหกรรม อันมีเข้าของโรงงาน คนงาน ช่างไม้ ช่างปูน กรรมกร เป็นต้น

1. ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบหรือบริหารโรงงาน ต้องไม่ผลิตสินค้าปลอดหรือสินค้าต้องห้าม ไม่ผลิตสินค้าแบบสุกเอาเผากิน ไม่ใจคอคับแคบกับคนงานรักษาชื่อเสียงและสร้างความเชื่อถือของสินค้าที่ผลิตจากโรงงาน

2. ผู้ที่เป็นคนงาน ไม่อู้งาน ปฏิบัติงานอย่างเต็มที่จนกว่าเลิกงาน

3. ผู้เป็นช่างไม้ ช่างปูน กรรมกร ฯลฯ ควรทำงานอย่างเต็มที่ ไม่เห็นแก่ประโยชน์ตน ไม่อู้งาน จะได้ไม่ขาดคุณธรรม

          พ่อค้า คือ ผู้ประกอบกิจการค้าต่าง ๆ

1. ขายสินค้าดีมีคุณภาพ ด้วยราคายุติธรรม ไม่ขายสินค้าปลอม ไม่ขึ้นราคาสินค้าจนกำไรเกินควร

2. ไม่กักตุนสินค้า หรือหาทางบีบให้สินค้าขึ้นราคา

          ข้างต้นนี้คือ ข้อประพฤติปฏิบัติอย่างย่อ ๆ ของผู้อยู่ในสังคม ไม่ว่าจะอยู่ในสาขาอาชีพงานใด หากได้ปฏิบัติตาม ก็จักประสบแต่ความสุข ความเจริญและความสำเร็จในชีวิตและชาติหน้า ขอให้ลูก ๆ ทั้งหลายจงจำใส่ใจ

พระมารดา (เหลาหมู่)

27 สิงหาคม 2522 เวลา 20.00 น.