
21. ห้า มหาภัย
มวลบุตรหลาน
เที่ยววนเวียน วัฎสงสาร
เข้าทางมาร
ยึดมั่น สรรพตัณหา
รีบบำเพ็ญ
เพื่อหลุดพ้น ด้วยปัญญา
ความเพียรพา ผองชน
พ้นทุกข์เอย
เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ทุกข์ คือ ห้า
มหาภัยของมนุษย์
เมื่อได้เกิดเป็นมนุษย์แล้วย่อมเลี่ยงไม่พ้นจากภัยทั้งห้านี้จึงขอแจกแจงเรื่องห้ามหาภัยดังต่อไปนี้
ภัยแห่งควาามเกิด
:
มนุษย์ไม่ว่าจะเกิดเป็นเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน
เศรษฐีหรือยาจน
ล้วนแต่ต้องประสบกับภัยแห่งความเกิดทั้งสิ้น
ภัยแห่งความแก่
:
มนุษย์ทุกรูปทุกนาม
ไม่ว่าชายหรือหญิง
ต่างต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อปากท้อง
เพื่อลาภยศสรรเสริญ
ไม่ทันเท่าไรก็ผมหงอกขาวแล้ว
นี้คือ ภัยแห่งความแก่
ภัยแห่งความเจ็บ :
ดอกไม้บานไม่ถึงร้อยวันฉันใด
สุขภาพคนก็ดีไม่ถึงพันวันฉันนั้น
อาจเจ็บไข้ได้ป่วยด้วยโรคพยาธิ
หรือประสบอุบัติเหตุแขนขาหักพิการ
หรือตรากตรำการงานจนสุขภาพกายใจทรุดโทรม
หรือเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา
หรือกินไม่เป็นเวลาจนเป็นโรคกระเพาะอาหาร
เหล่านี้ล้วนเป็นภัยแห่งความเจ็บ
ภัยแห่งความตาย :
เมื่อใดสิ้นลมปราณ
ก็ต้องทิ้งลูก ทิ้งเมีย
จบสิ้นทุกอย่าง
แม้นมีตึกรามบ้านช่องใหญ่โต
ไร่นาสาโท ที่ดินมากมาย
มีทรัพย์สินเงินทองกองสูงเท่าภูเขาก็มิอาจพาไป
ต้องปล่อยให้ผู้อื่นถือครอง
นี้คือภัยแห่งความตาย
ภัยแห่งความทุกข์
: ยามมีชีวิตยากจนขัดสน
ไม่มีทางหากิน
อดมื้อกินมื้อหรือสร้างกรรมทำชั่ว
ตายแล้วตกนรก
ต้องรับโทษทัณฑ์ทรมานต่าง
ๆ
พอครบกำหนดโทษไปบังเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน
ต้องถูกผู้คนแล่เนื้อเฉือนหนังต้มกันเป็นอาหาร
นี้คือภัยแห่งความทุกข์
แต่โบราณกาลมา
เมื่อมีเกิดย่อมมีตาย
ถ้ายามมีชีวิตตกอยู่ในความหลงถูกอวิชชาครอบงำ
ไม่รู้จักทำความดี ทำบุญให้ทานเพื่อแก้กรรม
ล้วนมิอาจหนีพ้นจากห้าภัยนี้
ดังนั้น
ถ้าอยากหลุดพ้นจากห้าภัยนี้
จำต้องตั้งใจแน่วแน่
มุ่งแต่วิถีทางที่ดี
คือหมั่นสร้างสมบารมี
โดยการทำบุญให้ทาน
และขัดเกลาจิต (ทำฌานสมาธิ)
ภัยทั้งห้าดังกล่าว
ก็จักเบาบางหรือหมดไปเช่น
หากชาตินี้ได้ทำบุญสร้างกุศลไว้มาก
ชาติต่อไปก็จักเกิดในตระกูลร่ำรวย
ไม่ต้องเสวยทุกข์จากความยากจน
นี่คือการพ้นภัยแห่งความเกิดและถ้ามีสติ
ไม่หลงลืม
รู้จักบำเพ็ญความดี
ขัดเกลาจิต
ก็จักอายุยืน
แม้อายุมากแล้ว
แต่ร่างกายยังแข็งแรง
หน้าตาอ่อนกว่าวัย
รู้จักพอไม่ละโมยโลภมาก
จิตใจผ่องใส ไร้กังวล
ก็จักอยู่อย่างผาสุข
ไม่รู้สึกว่าแก่
นี้คือการพ้นภัยแห่งความแก่และถ้ารู้จักถนอมรักษาสุขภาพร่างกาย
ไม่ตรากตรำงานจนเกินไป
หมั่นออกกำลังกายอยู่เสมอ
มีใจเมตตาอารี ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
ก็จักไร้บาปเวร
เมื่อไร้บาปเวรก็จักไม่เจ็บป่วย
ถ้าหมั่นทำกรรมดี
สร้างกุศบ
โรคภัยก็จักลดน้อยลงหรือไม่มีเลย
นี้คือการพ้นภัยแห่งความเจ็บและถ้ามีการบำเพ็ญมรรคผล
(ทำฌานสมาธิ)
หมั่นทำกรรมดีสร้างกุศลทำบุญให้ทานโดยไม่เปิดเผยชื่อ
(บุญปกปิดที่เรียกว่า
ปิดทองหลังพระ)
อันเป็นการหล่อเลี้ยงจิตพุทธะ
(จิตเดิมแท้)
ให้สว่างผ่องใสบริสุทธิ์
เมื่อใดที่กุศลผลบุญและมรรคผลครบสมบูรณ์
ก็จักบรรลุเป็นเทพ พรหม
โพธิสัตว์
แม้กายเนื้อแตกสลาย
แต่กายทิพย์หรือจิตวิญญาณคงอยู่เป็นอมตะ
นี้คือการพ้นภัยแห่งความตายและถ้าใจคอกว้างใหญ่ดุลภูผา
สามารถรองรับทุกสิ่งทุกอย่าง
มีขันติสามารถอดกลั้นอดทนในสิ่งที่ผู้อื่นไม่สามารถอดกลั้นอดทน
รู้จักผ่อนปรนและการอภัย
ไม่ประพฤติผิดศีลธรรม
ไม่ละโมบโลภมากรับทรัพย์สินอันมิชอบอยู่อย่างสงบเหงี่ยมเจียมตน
ก็สามารถหลีกเลี่ยงจากความกลัดกลุ่มทุกข์ใจได้กว้าง
ไม่ว่าขณะมีชีวิตหรือหลังจากตายแล้ว
ก็จักพ้นภัยแห่งทุกข์
ห้ามหาภัยดังที่ได้แสดงข้างต้น
เป็นวิธีการบำเพ็ญธรรมอันเห็นผลแน่นอน
ถ้าชาวโลกสามารถเข้าใจถ่องแท้
แล้วปฏิบัติจริงจัง
แม้ว่ามนุษย์จะต้องเจอกับห้ามหาภัย
แต่ก็สามารถหลีกเลี่ยงได้
โดยการบำเพ็ญทางจิต (ทำฌานสมาธิ)
และทางนอกจิต (ทำบุญให้ทาน)
ขอให้ลูก ๆ ทั้งหลาย
จงรีบบำเพ็ญเถิด
พระมารดา (เหลาหมู่)
3 พฤษภาคม 2522 เวลา 20.00
น.
อีกเพราะเหตุ
คนก่อกรรม คร่ำอาฆาต
ถึงโอกาส งบบัญชี
หกหมื่นปีแล้ว
หยกกับหิน
ชั่วกับดี ถึงแบ่งแนว
แม่เห็นแล้ว
เลือดน้ำตา พาพรั่งพรู
ชำระหนี้
ทั้งสามโลก
เปลี่ยนแกนกลาง
แก้กายร่าง
จะแกร่งเป็น
เช่นเหล็กไหล
ไม่พ้นไฟ
ประลัยกัลป์ รอดไปได้
กำหนดภัย
แม่สั่งความ น้ำตานอง
|