11. ทะเลทุกข์

          โลกนี้ คือ ทะเลทุกข์ ทุกคนอยู่ท่ามกลางทะเลทุกข์ ถ้าหากขาดสติปล่อยให้ล่องลอยไปเรื่อย ๆ ก็ยิ่งไม่เห็นฟากฝั่ง ยากที่จะช่วยเหลือตนเอง

          คนรวยก็มีความทุกข์ใจแบบคนรวย คนจนก็มีความทุกข์ใจแบบคนจนมีแต่เทพเทวาบนสวรรค์เท่านั้นที่ไร้ทุกข์ เสวยแต่สุขอย่างอิสรเสรี ลูก ๆ ทั้งหลายถ้าไม่เชื่อคำพูดของแม่ก็ลองคิดดู เวลาที่ทารกน้อยครบกำหนดคลอดออกมาชมโลก ก็ร้องอุแว้ ๆ ไม่ยอมหยุด ก็เพราะรู้ว่าได้ตกอยู่ในห้วงทะเลทุกข์แล้ว

          ดังนั้น ถ้าลูก ๆ ผู้หลงลืมตัวทั้งหลายต้องการจะหลุดพ้นจากห้วงทุกข์จำต้องละทิ้งความโลภความอยากหันมาบำเพ็ญธรรมแสวงหาอริยผล เพื่อให้หลุดพ้นจากความเกิด ความตาย มุ่งสู่แดนนิพพาน ชาติต่อไปไม่ต้องตกอยู่ในวัฏสงสารอีก ชาวโลกทั่วไปเมื่อทำความดีครั้งใด ก็จะเกิดความสุขใจ เมื่อทำความชั่วครั้งใด จิตใจก็จะทุกข์ร้อนไม่เป็นสุข เหตุนี้จึงได้ว่า คนดีขึ้นสวรรค์ คนชั่วตกนรก คนดีย่อมสบายใจ คนชั่วย่อมทุกข์ใจ

          ความทุกข์ใจเกิดจากความโลกและตัณหาทะยานอยาก ถ้ารู้จักพอใจสิ่งที่ตนมีอยู่ย่อมไร้ทุกข์ ทว่าความรู้จักเพียงพอของมนุษย์ช่างหาได้ยากจริง ๆ ตัณหาความอยากของจิตใจคนไม่มีความสิ้นสุด จึงว่ายากที่จะพ้นจากความทุกข์ได้ เมื่อใดที่เกิดความทุกข์ใจ เลือดลมภายในร่างกายก็ย่อมไม่อาจหมุนเวียนไปตามปกติ จึงเป็นที่มาของโรคพยาธิต่าง ๆ

          ผู้ร่ำรวยก็มุ่งหวังจะร่ำรวยยิ่งขึ้น โลภอย่างไม่รู้สิ้นสุด เพียรพยายามค้นคิดหากลวิธีการต่าง ๆ เพื่อหวังจะเพิ่มความร่ำรวย ดังนั้นจึงได้ว่า ความทุกข์เกิดจากความไม่พอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ เพราะสรรพสิ่งล้วนแต่ทุกข์

พระมารดา (เหลาหมู่)

28 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 21.00 น.